Digitaliseren? ‘Dat is alleen werkbaar voor de jonge generatie.’ Alles via de smartphone? ‘Veel te onpersoonlijk!’ Het zijn uitspraken waar we bij Logis.P reglmatig mee geconfronteerd worden. Als leverancier van digitale oplossingen voor een optimale patiëntenstroom in zorginstellingen krijgen we weleens te horen dat we knagen aan de werkgelegenheid of het warme welkom bij de ontvangstbalies. Maar kloppen die ideeën echt met de werkelijkheid? Hoe tevreden zijn patiënten en zorginstellingen over automatisering? Over mythes en realiteit rond digitalisering in de zorg.
Meten is weten, zo luidt de gouden regel bij Logis.P. Zonder inzicht in de adoptie en gebruikerservaring van patiënten en zorgmedewerkers, wordt er geen focus op efficiëntie in de zorg bereikt. Maar door te meten weten wij ook heel goed wat mensen écht vinden van het automatiseringsproces en kunnen rondwarende mythes afgezet worden tegen de realiteit. We zetten er een paar voor je op een rij.
‘De oudere generatie kan niet met een mobiel omgaan’
Een veelgehoorde mythe die meestal voor, en niet door, ouderen wordt ingevuld. Maar wat blijkt uit ervaringen in de praktijk? De 75-plus doelgroep kan juist prima overweg met het gebruik van de smartphone in ziekenhuizen en geeft aan er de voordelen van in te zien. Ook deze generatie is inmiddels gewend aan het gebruik van de mobiel, het internet en het regelen van online zaken, zoals het boeken van een vakantiereis, of facetimen met de kinderen. Het naar voren schuiven van de onkunde van deze grote doelgroep is dus geen excuus voor het niet uitzetten van een digitaliseringsproces.
‘Minder balies, minder werkgelegenheid’
Een ziekenhuis bestaat uit veel verschillende afdelingen en poli’s waar een patiënt zich afzonderlijk moet aanmelden. Een baliemedewerker vraagt naar de geboortedatum en bevestigt de aanmelding. Een simpele handeling die herhaaldelijk moet worden uitgevoerd. Dat kan efficiënter door balies samen te voegen. Schrap je dan in het personeel? Nee, baliemedewerkers kunnen afstand nemen van saaie, repetitieve handelingen en zich met meer nuttige en interessante taken gaan bezighouden. Zo snijdt het mes aan twee kanten, gezien het steeds nijpender tekort aan personeel in de zorg. Bedenk als zorginstelling daarom goed waar je efficiënt kan digitaliseren en waar je echt mensen nodig hebt.
‘Digitalisering is onpersoonlijk’
Wij horen ziekenhuizen vaak zeggen dat aanmelden bij een zuil te onpersoonlijk zou zijn. Maar is dat het ultieme moment voor menselijke begeleiding? Wanneer hebben patiënten dat werkelijk nodig? Wij benadrukken het belang uit te zoeken wanneer digitaal en wanneer persoonlijk handelen het beste werkt en kunnen helpen bij dat proces. Zo klopt de aanname dat op afdelingen met zware ziektebeelden een persoonlijke ontvangst de best passende oplossing is, niet zomaar. Hoe goedbedoeld deze warme ontvangst ook lijkt, er zijn patiënten die een (slechtnieuws-) gesprek maar één keer willen voeren; en dat is met hun behandelend specialist. Ons advies: vraag de patiënt naar de ervaringen en weeg hun mening mee in de keuzes over de digitaliseringsstrategie. Daarnaast zien we dat er door de juiste manier van automatiseren meer tijd ontstaat voor de mensen die extra begeleiding nodig hebben. Logis.P houdt de momenten in de gaten wanneer mensen die niet digitaalvaardig zijn, op de juiste manier moeten worden verwelkomd.
‘We kunnen iedereen tevreden krijgen met digitalisering’
Ook dat is een mythe. We kunnen nooit 100% tevredenheid bereiken, maar we denken wel dat we door ons inclusieve aanbod de ideale ondersteuning kunnen bieden. Logis.P vindt het belangrijk om -ook voor patiënten die niet digitaal vaardig zijn- oplossingen te bieden waardoor voor iedereen een goede ontvangst in het ziekenhuis wordt geboden. We bieden flexibiliteit in het standaardiseren van processen waar het kan, maar ook om uitzonderingen goed te faciliteren. Dat zorgt voor snellere adoptie en meer waardering.
More information
